Независимая газета!

Абовян.Новости Армении
gazetavipp@hc.am

Звоните нам  +37495650502

Арцах

| |
Автор: Super User
Просмотров: 531
СРОЧНОЕ ОБРАЩЕНИЕ!: СРОЧНОЕ ОБРАЩЕНИЕ!Выборы в НКР, не отменены! Впереди нас ждет много проблем и бед…Возможно эпидемия КВирируса, и в НК! Переложение ответственности за НКР, во внешней и во внутренней политики, вновь на неопытные власти РА и пр.! А потому с ново и с ново обращаюсь к Арцахцам, бойкотировать завтрашние выборы и устроить им низкую явку! Не идти на выборы, просто и все и таким образом спасти Арцах! Кстати как в НК, будут бороться с болезнью вируса, если в области всего одна больница… Неизвестно, сколько аппаратов искусственного дыхания и пр, а? Лететь в Ереван, но в Армении у самой пандемия, так куда хочется спросить? Да и вы поступили аморально, устроив полит шоу в дни беды в Армении, и не словом и не делом не поддержав родину, так как? А посему еще раз призываю мой народ, не идти на выборы 14 апреля! Что б самим не заразится, не заражать других и что б во имя арцаха! Ибо, Позже вы поймете, что такое во имя Арцаха!
К теме!: Как сообщили нам коллеги из портала arcakh24.info сайт судебной системы Арцаха уже доступен для наших коллег!Как отметил Марат Еганян:"Спасибо коллегам за то что заступились за нас.Спешу так же поставить в известность, что с недавних пор (последние 2-3 дня) сайт судебной системы Республики Арцах стал доступен так же и мне.Я считаю что это еще один шаг вперед!" Что ж очень рады за ребят и полностью согласны с глав.редом арцахского издания М.Еганяном.Удачи вам дорогие и мы всегда с вами!
Смотрю в комп, там помогли Армении, тут…: Смотрю в комп, там помогли Армении, тут…А Арцаху, как Арцах живет в условиях Короновируса? Что есть, что нет? Как мы писали, информация идет скудная оттуда. Не введен еще комендантский час, чего и кого ждет власть? Хотя власти, наверное, там…Впрочем, ждем новостей и будем вас информировать, а пока держись мой Арцах.
ВСЕ ПО,.. ПО - ЧЕРНОМУ?: ВСЕ ПО,.. ПО - ЧЕРНОМУ?Наше послесловие. Конечно, выборы в НКР, вряд ли будут отложены, ибо, это не выгодно ни кому-ни власти, ни самим кандидатам, особенно 3 лидерам гонки, так называемым. Ибо каждый трубит о своей уже победе! Ну, да бог с ними, если не сказать другого слова. Чет с ними. То, что в Карабахе еще остался и селен военно-политический синдром общественного, сознания, превратившейся в заболевание, всем известно,… Но вот что недавно попало мне на глаза, в соц. Сети: - «Собравшись и требуя отмены выборов, мы все, скопившись, можем заразиться, в конце концов.» - Ну, что ж, заразитесь тогда на выборах в чем проблема? И, похоже, мои коллеги правы оттуда, говоря, что выиграет тот, кому достанется последствия этого «выигрыша» - короновирус! Но удивляет ни это даже, а тот сетевой «карабахский сегмент», который постоянно в эти дни чему - то радуются и по - черному шутят! Конечно, и у нас в Армении не падают духом, и шутят. Но все- таки что смешного, что всего от 7 тысяч километров от вас эпидемия? Или это уже не ваша мать х-аястан, которой вы так хотели присоединиться? Или вы любите эту, вашу «мать», в зависимости кто у власти в ней, а говоря, шутя и образно, кто ее муж? Как и она впрочем, вас, эта мать, так что все взаимно. И тога нам тоже плевать, кто у вас будет, говоря с сарказмом, отец-президент… Ни слов тебе сочувствия, ни… только глупость и.…Впрочем,…не новость.…Вспомнился далекий 1988й,…Когда у карабахцев кроме собственного желания, более ничего не существовало,…Как - то я написала, что в Карабахе, так долго смотрели на Ереван, что потеряли свою 2 армянскую Столицу, город Баку. Теперь же в Карабахе так смотрят на свою историю и прошлое… что потеряют скоро и Ереван,…Кстати, а зачем в Степе все ходят в масках, у вас же нет Короновируса? Это кстати не черный юмор, а серьезный вопрос, так как маски носят заболевшие и что б не заразится, а у вас зачем, для понта или от страха? Знаю, навлеку гнев некоторых арцахцев на себя,… но мне уже наплевать… Особо после 1988 года,… Когда все давно уже куплено и продано! Да и кто кроме меня, будет шутить по-чёрному? Считайте это моим черным юмором для вас!
А между тем: А между тем в РА зафиксирован 1 смертный случай от КОВИ!
Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна
 

На изображении может находиться: 1 человек, костюм

ПРИЗНАНИЕ  АРЦАХА!

Признание Арцаха, взаимное признание Азербайджана, отказ от военного решения конфликта должны стать отправной точкой, а не поводом для переговоров между ними!

Решение проблемы Арцаха (Нагорного Карабаха) является главной задачей нашей внешней политики и главным фактором государственной и национальной безопасности, которая должна основываться на историко-правовом праве Арцаха (Нагорного Карабаха) на самоопределение народа как безусловного и без ограничений.

Такая применимость права на самоопределение усиливается и обеспечивается следующими аргументами:

- с компонентом самоопределения. Республика Арцах (Нагорный Карабах) юридически само определена в полном соответствии с международными стандартами и действующим законодательством.

- с пространственной составляющей. Народ Арцаха (Нагорный Карабах) самостоятельно определил свои собственные территории, которые никогда не находились под юрисдикцией независимого Азербайджана.

- С компонентом прав человека. Азербайджан всегда проводил политику геноцида и депортации против людей, которые считаются «своими гражданами» и не могут взять на себя роль опекуна этих людей. Это приведет либо к новой войне, либо к новому геноциду. Азербайджан проводил такую политику до 1920 года. 1921-91 Азербайджан осуществил внутреннюю агрессию против армян Арцаха (Нагорный Карабах) в 1991 году. превратился во внешнюю агрессию. Фактически, Соединенные Штаты дали такую квалификацию Азербайджану, приняв статью 907. Следовательно, рождение Республики Арцах (Нагорный Карабах) также является результатом антиколониальной борьбы. В то же время именно благодаря такой политике этнической чистки Нахичеванская Автономная Республика, населенная тысячами армян, была полностью очищена от армян. С разрешения советских властей начальные территории Нагорно-Карабахской автономной области были сокращены и сокращены.

- На самом деле, с существующей политической реальностью. Республика Арцах (Нагорный Карабах) обладает всеми необходимыми характеристиками демократического государства: развитием гражданского общества, разделением трех основных ветвей власти, использованием сдерживающих и уравновешивающих механизмов в их отношениях и регулярным установлением равных и свободных выборов. формирование, а также способность совершенствовать органы власти, осуществлять эффективное государственное управление, развивать международные отношения и защищать свои границы.

Принцип применимости права на самоопределение не имеет альтернативы, что подтверждается следующими факторами, доказывающими невозможность применения принципа территориальной целостности Азербайджана с включением Арцаха (Нагорный Карабах):

а. Принцип территориальной целостности не может быть применен к области, которая никогда не принадлежала независимому азербайджанскому государству. Кроме того, обсуждая вопрос Арцаха (Карабаха) в правовом поле, мы видим, что в международном праве нет противоречия между правом наций на самоопределение и «принципами территориальной целостности». Принцип территориальной целостности направлен против попыток одного государства в одностороннем порядке изменить границы другого государства, в то время как внутренние конфликты, включая конфликты тех, кто борется за «право» и право на самоопределение, не противоречат принципу территориальной целостности. Другими словами, в нашем случае принцип самоопределения наций, закрепленный в международном праве, автоматически имеет первостепенное значение.

б. Нынешняя Азербайджанская Республика не контролирует, исключительно из-за образования и существования СССР, права бывшей Азербайджанской ССР на Арцах (Нагорный Карабах). Прежде всего, как два независимых и равных государства, Республика Арцах (Нагорный Карабах) и Азербайджанская Республика, были созданы на территории Азербайджанской ССР в период верховенства закона, отношения между народом, территорией и властями Арцаха (Нагорный Карабах) были еще более распущены. как с Азербайджанской ССР, так и с СССР. Сам Азербайджан сначала провозгласил себя преемником СНГ, провозглашенного в 1918 году, декларацией о восстановлении своей независимости, а затем конституционным актом о государственной независимости, аннулировав тем самым присоединение Арцаха (Нагорного Карабаха) к Азербайджану в советское время.

Урегулирование нагорно-карабахского конфликта (Нагорный Карабах) Результатом урегулирования конфликта должна стать полная реализация права народа Арцаха (Нагорный Карабах) на самоопределение. Поэтому не нужно заниматься урегулированием конфликта, делая его стратегией, целью, а решать проблему, которая вытекает из вариантов урегулирования, то есть урегулирование - это тактика, тактика. Это может произойти на двух уровнях: уважение права народа Арцаха (Нагорный Карабах) на самоопределение со стороны международного сообщества или свободное самоопределение. Герой Арцаха Виталий Баласанян

Արցախի և Ադրբեջանի փոխադարձ ճանաչումը և հակամարտության լուծման ռազմական ուղուց հրաժարումը պետք է ելակետային դառնա, ոչ թե հանդես գա նրանց միջև բանակցությունների վերջնակետ

Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հիմնախնդրի լուծումը մեր արտաքին քաղաքականության գերխնդիրն է ու պետական և ազգային անվտանգության հիմնական գործոնը, որի համար հիմք պետք է հանդիսանա Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) պատմա-իրավական, ժողովրդի նկատմամբ ինքնորոշման իրավունքի, որպես անվերապահ և առանց սահմանափակումների կիրառումը:

Ինքնորոշման իրավունքի այդպիսի կիրառելիությունը ամրապնդվում և ապահովվում է հետևյալ փաստարկներով.

-Ինքնորոշման բաղադրիչով. Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետությունը ինքնորոշվել է օրինականորեն՝ միջազգային չափանիշներին և տվյալ պահին գործող օրենքներին լիովին համապատասխան:

-Տարածքային բաղադրիչով. Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովուրդը ինքնորոշվել է սեփական տարածքների վրա, որոնք երբևէ անկախ Ադրբեջանի իրավասության տակ չեն եղել:

-Մարդու իրավունքների բաղադրիչով. Ադրբեջանը բոլոր ժամանակներում «իր իսկ քաղաքացիները» համարվող ժողովրդի հանդեպ վարում էր ցեղասպանության և բռնագաղթի քաղաքականություն և չի կարող այդ ժողովրդի նկատմամբ ստանձնել խնամակալի առաքելություն: Դա կբերի կամ նոր պատերազմի, կամ նոր ցեղասպանության: Ադրբեջանը նման քաղաքականություն է վարել մինչև 1920 թ.: 1921-91 թթ. Ադրբեջանը Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հայության նկատմամբ իրականացրել է ներքին ագրեսիա, որը 1991 թ. վերածվել է արտաքին ագրեսիայի: Փաստորեն ԱՄՆ-ն նման որակում է տվել Ադրբեջանին՝ ընդունելով 907 հոդվածը: Հետևաբար, Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության ծնունդը նաև հակագաղութատիրական պայքարի արդյունք է: Միաժամանակ հենց նման էթնիկ զտումների քաղաքականության միջոցով լիովին հայաթափվել է բազմահազար հայերով բնակեցված Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունը: Խորհրդային իշխանությունների թույլտվության պայմաններում փոքրացվել և կրճատվել են Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար մարզի սկզբնական տարածքները:

-Փաստացի առկա քաղաքական իրականությամբ. Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետությունում առկա են ժողովրդավարական պետականության բոլոր անհրաժեշտ բնութագրիչները՝ քաղաքացիական հասարակության զարգացում, իշխանությունների երեք հիմնական ճյուղերի տարանջատում և նրանց փոխհարաբերություններում զսպումների ու հակակշիռների մեխանիզմների կիրառում, պարբերաբար և պետական իշխանության բոլոր մակարդակներում անցկացվող հավասար և ազատ ընտրությունների ինստիտուտի արմատավորում, մարդու իրավունքների պաշտպանության հաստատությունների ձևավորում, ինչպես նաև իշխանության մարմինները կատարելագործելու, արդյունավետ պետական կառավարում իրականացնելու, միջազգային հարաբերություններ զարգացնելու և իր սահմանները պաշտպանելու կարողությունը:

Ինքնորոշման իրավունքի կիրառելիության սկզբունքը այլընտրանք չունի, ինչը հիմնավորում է ստանում Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ընդգրկումով Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության սկզբունքի կիրառելիության անհնարինությունը փաստող հետևյալ գործոններով՝

ա. Տարածքային ամբողջականության սկզբունքը չի կարող կիրառվել մի տարածքի նկատմամբ, որը երբևէ չի պատկանել անկախ Ադրբեջանական պետությանը: Բացի դրանից, արցախյան ( ղարաբաղյան) հարցը իրավական դաշտում քննարկելով տեսնում ենք, որ միջազգային իրավունքում հակասություն չկա ազգերի ինքնորոշման իրավունքի և տարածքային ամբողջականության սկզբունքների միջև: Տարածքային ամբողջականության սկզբունքը ուղղված է մի պետության կողմից մեկ այլ պետության սահմանները միակողմանիորեն իր կողմին փոփոխելու փորձերի դեմ, մինչդեռ ներքին հակամարտությունները, այդ թվում «կենտրոնի» և ինքնորոշման իրավունքի համար պայքարողների հակամարտությունները ոչ մի կերպ չեն հակասում տարածքային ամբողջականության սկզբունքին: Այսինքն մեր պարագայում ինքնաբերաբար առաջնայինը հենց ազգերի ինքնորոշման սկզբունքն է, որը ամրագրված է միջազգային իրավունքում:

բ. Ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետությունը չի տնօրինում, բացառապես ԽՍՀՄ ձևավորմամբ և գոյությամբ պայմանավորված, նախկին Ադրբեջանական ԽՍՀ իրավունքներին Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) նկատմամբ: Նախ և առաջ, քանի որ գործող օրենսդրության իրավակիրառման ժամանակահատվածում Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի տարածքում ստեղծվեցին երկու անկախ իրավահավասար պետություն' Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետությունն ու Ադրբեջանի Հանրապեսությունը, և օրինապատշաճ ձևով դադարեցվեցին Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի, տարածքի և իշխանությունների վարչաքաղաքական ենթակայության հարաբերությունները հետագայում լուծարված թե՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի և թե՝ ԽՍՀՄ-ի հետ: Ինքը՝ Ադրբեջանը նախ իր անկախության վերականգնման մասին հռչակագրով, ապա պետական անկախության մասին սահմանադրական ակտով իրեն հռչակեց 1918թ հռչակված ԱԴՀ իրավահաջորդը՝ այդպիսով չեղյալ համարելով ԽՍՀՄ օրոք Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) բռնակցումը Ադրբեջանին:

Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հիմնախնդրի լուծումը և հակամարտության կարգավորման արդյունքը պետք է հանդիսանա Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի լիակատար իրականացումը: Հետևաբար ոչ թե պետք է զբաղվել հակամարտության կարգավորմամբ, դարձնելով այն ռազմավարություն, նպատակ, այլ պետք է գերխնդիր դարձնել խնդրի լուծումը, որից բխում են կարգավորման տարբերակները, այսինքն կարգավորումը մարտավարություն է՝ տակտիկա: Դա կարող է տեղի ունենալ երկու մակարդակով՝ Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի հարգում միջազգային հանրության կողմից կամ ազատ ինքնորոշման իրավունքի հարգման հիման վրա հաշտության ամբողջական պայմանագրի կնքում, որը պետք է ներառի հստակ լուծումներ՝ Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության կարգավիճակի, անվտանգության անհրաժեշտ ու բավարար երաշխիքների, փախստականների ու տարածքների հարցերի վերաբերյալ և ամրագրի Հայաստանի, որպես Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության անվտանգության և անկախության երաշխավորի կարգավիճակը: Միայն այս դեպքում կարող ենք խուսափել նաև «կրկնակի» փախստականներ երևույթից՝ իր ահավոր հետևանքներով:

Սակայն այս մոտեցումը որևէ կերպ չի կարող հանգեցնել ինքնավարության բարձրագույն աստիճանի սահմանմանը Ադրբեջանի կազմում, քանի որ դրա հիմքում ընկած է ազգային փոքրամասնության իրավունքների ապահովման սկզբունքը մետրոպոլիայի տարածքում: Մինչդեռ Ադրբեջանի Հանրապետությունը Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի համար մետրոպոլիա երբեք չի հանդիսացել, հետևաբար արցախահայությունը սեփական տարածքում չի կարող «փոքրամասնություն» համարվել: Ի վերջո հայ ժողովուրդը իրավունք ու նի քաղաքակիրթ աշխարհից պահանջելու իր իրավունքների հատուցումը՝ ինչպես Արևմտյան Հայաստանի խնդրում, որտեղ բնաջնջման ենթարկվեց մեր ժողովրդի մի հզոր հատվածը, այնպես էլ Արևելյան Հայաստանում, որի որոշ տարածքներ նույնպես հայաթափվեցին (Նախիջևան, Շահումյան, Գանձակ և այլն):

Հիմնախնդրի լուծման և հակամարտության կարգավորման մարտավարությունը պետք է, մի կողմից հենվելով սահմանված սկզբունքների վրա հիմնավորի դրանք, մյուս կողմից՝ անխախտ պահելով մատնանշված նպատակը, ապահովի դրա իրականացումը:

Հակամարտության ծավալման ցանկացած փուլում հայկական կողմի մարտավարությունը պետք է իրականանա միջազգային իրավունքի նորմերի և ընդունված կանոնների հարգումով և ապահովի համարժեք հակազդեցություն ադրբեջանական կողմի հակադիր մարտավարությանը՝ որպես առաջնորդող գաղափար, ներկայացնելով ինքնորոշման իրավունքի հարգման հիման վրա հստակեցված Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) կարգավիճակի և անվտանգության երաշխիքների ապահովման հարցերի լուծման առաջնայնությունը:

Կարգավիճակի հարցը եղել և մնում է հակամարտության գլխավոր հարցը՝ բուն առարկան: Կարգավիճակը պետք է առավելագույնս ճշգրիտ և արտահայտի հիմնախնդրի պատմական, իրավական և քաղաքական իրողությունները ու հաշվի առնի նաև հակամարտող կողմերի միջև առկա հարաբերությունների բնույթն ու որակը: Հետևաբար, խաղաղության գործընթացի արդյունավետությունը ուղղակիորեն կախված է հենց այս հարցի արդար լուծումից:

Անվտանգության երաշխիքների և կարգավիճակի հետ կապված խնդիրները փոխպայմանավորված են, և այդ կապը անմիջական է: Անվտանգության երաշխիքների ընդհանուր հաշվեկշռի մեջ կարևոր նշանակություն ունեն թե՝ անվտանգության փաստացի ապահովումը, թե՝ միջազգային չափանիշներով տրամադրված և համապատասխան կարգավիճակի ամրագրումով սահմանված դեյուրե երաշխիքները: Առանց մեկի մյուսը չի կարող լիարժեքորեն ապահովել անհրաժեշտ անվտանգությունը: Այդ երաշխիքների ընդհանուր ծավալը պետք է լիովին համապատասխանի արտաքին վտանգին և հանդիսանա նոր պատերազմի վերսկսումը կանխող կարևորագույն գործոնը: Իսկ ազատագրված տարածքները, պատմականորեն հայկական հող լինելով հանդերձ նաև, անվտանգության երաշխիք են: Հետևաբար, տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական բալանսի խախտումը և կողմերից մեկի անհամադրելի ուժեղացումն է մեծացնում պատերազմի վերսկսման հավանականությունը:

Արցախյան (Ղարաբաղյան) խնդրի կարգավորմամբ խաղաղության պահպանումը պետք է դիտել ոչ թե որպես մարտավարություն, այլ որպես ռազմավարություն:

Նվազագույն այդ ծավալն ապահովելու նպատակադրությամբ բանակցային գործընթացում անհրաժեշտ է հետևողականորեն պաշտպանել հետևյալ սկզբունքները՝

- Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հիմնախնդրի լուծումը սերտորեն առնչվում է ՀՀ անկախության, բնական զարգացման, հայ ժողովրդի խաղաղ, բարգավաճ ապագայի հիմնախնդրի հետ

- Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Ադրբեջանի ենթակայության բացառում

- Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի անվտանգության երաշխավորում

- Փոխզիջումների ոչ ինքնանպատակ լինելը, որպեսզի այն չվտանգի երկու հայկական պետությունների անվտանգությունը: Բանակցային գործընթացում փոխզիջումներ բառը աստիճանաբար պետք է իր տեղը զիջի պայմանավորվածություններ բառին:

- Համաշխարհային առաջադեմ գործընթացներին Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) մասնակցության համար միջազգային երաշխիքների ապահովում:

Հակամարտության կարգավորման գործընթացը կողնորոշելու համար անհրաժեշտ փաստարկները

- Արցախյան (Ղարաբաղյան) հակամարտությունը իր բնույթով էթնոքաղաքական հակամարտություն է: Այն չի կարող լիարժեք կարգավորում ունենալ առանց կարգավիճակի հարցի լուծման: Այս հանգամանքը հաշվի առնող կարգավորումն ընդունակ է նաեւ հանգեցնելու հիմնախնդրի լուծման, անկախ դրա իրականացման եղանակից:

- Հակամարտության կարգավորման ենթակա բաղադրիչները փոխկապակցված են, կազմում են ամբողջական փաթեթ և մեկի լուծումը պայմանավորված է մյուսով: Հակամարտության բաղադրիչների շաղկապվածությունը և անվտանգության երաշխիքների լիարժեքության ապահովումը պահանջում են փաթեթային համաձայնության ձեռքբերում:

Սակայն Ադրբեջանն իր իսկ կողմից սանձազերծած պատերազմի հետևանքների համար պատասխանատվությունը մյուս կողմի վրա բարդելու միջոցով փորձում է տարածքների նկատմամբ պահանջ ներկայացնելու և փախստականների խնդրի լուծումը կանխորոշելու բացառիկ իրավունքներ ձեռք բերել:

Տարածքների և փախստականների խնդիրը անբաժան մասն է կազմում ամբողջական փաթեթի, առնչվում է հակամարտության բոլոր կողմերի շահերի հետ և գտնվում է փոխադարձ պահանջների տիրույթում: Պետք է նկատի ունենալ, որ ադրբեջանցիների մեծ մասը ոչ թե փախստականներ են, այլ տեղահանվածներ, որոնց զգալի մասը մասնակցել է Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության դեմ սանձազերծված լայնամասշտաբ ռազմական գործողություններին:

Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի չհարգումը անարդարացիորեն հանգեցրել է Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետությունում բնակվող մարդկանց հիմնարար իրավունքների և ազատությունների չհարգման: Ավելին, մարդկանց իրավունքները չեն գտնվում ներկայումս էլ միջազգային պաշտպանության ներքո և շարունակում են ոտնահարվել սոսկ այն պատճառով, որ ապրում են միջազգայնորեն չճանաչված պետությունում:

Պետության չճանաչված լինելու հանգամանքը որևէ կերպ չի կարող արդարացում հանդիսանալ այդ կենսական իրավունքների և ազատությունների ոտնահարման համար:

- Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) միջազգային ճանաչման համար առանցքային նշանակություն ունի երկրի կայուն, առաջընթաց զարգացումը դեպի ժողովրդավարական, իրավական և մարդու իրավունքների ու ազատությունների հարգման միջազգային չափանիշների հիման վրա կայացած, ժամանակակից պետություն:

- Հակամարտությունները տարբերվում են իրենց բնորոշ առանձնահատկություններով, ուստի հակամարտությունների կարգավորումը պետք է իրականացնել դրանց տարանջատման միջոցով: Չի կարող գտնվել բոլոր տիպի հակամարտությունների լուծման մեկ ընդհանուր բանալի: Հակամարտությունների նույնացումը արհեստականորեն մեծացնում է քաղաքական, քարոզչական բաղադրիչի նշանակությունը, ստիպում է տվյալ հակամարտության բովանդակությանն ու էությանը ոչ համարժեք լուծում հարմարեցնել, կախյալ է դարձնում կոնկրետ հակամարտության լուծումը մյուս դեռևս չլուծված հակամարտությնների լուծումից՝ այդպիսով էլ ավելի բարդացնելով տվյալ հակամարտության կարգավորումը: Հակամարտության կողմերի միջև ընդհանուր շահերի շրջանակի ձևավորումը և ընդլայնումը կարևորագույն խթան է արցախյան (ղարաբաղյան) հակամարտության կարգավորման համար: Դրան հասնելու լավագույն եղանակը տարածաշրջանային համագործակցության խրախուսումն ու իրականացումն է:

- Միջազգային ուժերը, այսօր Արցախին (Լեռնային Ղարաբաղին) անուղղակի ընդգրկելով բանակցային գործընթացին, հիմնականում բանակցում են Հայաստանի և Ադրբեջանի հետ, քանզի նրանց հիմնական նպատակը ոչ թե Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) խնդրի լուծումն է (այլապես չէր առաջարկվի Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) կարգավիճակի հարցը հետաձգել 10-15 տարով), այլ տարածաշրջանում սեփական խնդիրների լուծումը: Հենց դրա համար են խուսափում առայժմ չճանաչված Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հետ լիարժեք բանակցություններ վարելուց, և նախընտրում են բանակցել Հայաստանի եւ Ադրբեջանի հետ, որոնց վրա անհրաժեշտության դեպքում կարելի է ճնշում գործադրել: Սակայն Արցախը (Լեռնային Ղարաբաղը) Հարավային Կովկասի անվտանգության և կայունության համակարգի կաևորագույն քաղաքական գործոն է, և այստեղ Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) չճանաչված լինելը որևէ կերպ չպիտի նսեմացնի նրա ինքնուրույնությունը և այն դերը, որը Արցախն (Լեռնային Ղարաբաղն) ունի Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային անվտանգության արդի համակարգում: Հետևաբար, Արցախը (Լեռնային Ղարաբաղը) պետք է լինի բանակցային գործընթացի լիարժեք, լիիրավ կողմ, քանի որ նա հակամարտության մեջ ոչ թե օբյեկտ է, այլ սուբյեկտ:

- Հակամարտության կարգավորումն ունի անվտանգ և ընդունելի միայն մեկ ճանապարհ: Դա հիմնախնդրի լուծմանը տանող, խաղաղ, միջազգային չափանիշներին լիովին համապատասխանող բանակցությունների արդյունավետ իրականացումն է: Որևէ այլ ճանապարհ կամ բանակցային գործընթացը տանում է դեպի փակուղի՝ անորոշ ժամանակով երկարաձգելով հակամարտության կարգավորումը, կամ՝ դեպի նոր պատերազմ: Այսօրվա իրողությունները (շրջափակում, փախստականներ, էթնիկ զտումներ, ավերված բնակավայրեր, ռազմականացված գոտիներ և այլն) ադրբեջանական ագրեսիայի ուղղակի հետևանք են: Ուրեմն Ադրբեջանն է, որ պետք է կրի Արցախյան (Ղարաբաղյան) պատերազմի ողջ պատասխանատվությունը:

- Բանակցությունների լիարժեքությունը և արդյունավետությունը ապահովելու համար հակամարտության բոլոր կողմերը նախ և առաջ պետք է ճանաչեն միմյանց որպես բանակցային կողմեր և դրան համապատասխան ապահովվի բոլորի լիարժեք մասնակցությունը բանակցային գործընթացին:

- Արդյունավետ և ամբողջական բանակցությունների կայացման անխուսափելի պայման է Լեռնային Ղարաբաղի՝ որպես բանակցային իրավահավասար կողմի լիարժեք մասնակցության ապահովումը:

Ադրբեջանի կողմից Արցախին (Լեռնային Ղարաբաղին) որպես կողմ չճանաչելը ըստ էության նշանակում է հրաժարում թե՝ խնդրի լուծումից, թե՝ բանակցային գործընթացի պատրանք ստեղծելով, նաև իրական բանակցություններից:

Միանգամայն ակնհայտ է, որ Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի անքակտելի և բացառիկ իրավունքն է բանակցային գործընթացում իր օրինական ներկայացուցիչների միջոցով համաձայնեցնել հատկապես կարգավիճակի և երաշխիքների անհրաժեշտ ծավալը ապահովելու հետ կապված հարցերը: Հետևաբար կարևոր է ներքին քարոզչությունը: Անհրաժեշտ է նկատի ունենալ նաև սերնդափոխության հանգամանքը և երիտասարդության շրջանում հիմնախնդրի պատմության, ներկա փուլի և սպասվելիք զարգացումների վերաբերյալ կազմակերպել պետական քաղաքականությանը համահունչ քարոզչություն:

Կարեւորագույն խնդիր է բանակցային գործընթացը իրականացնել՝ ճշգրիտ պահպանելով հակամարտության մեջ յուրաքանչյուր կողմի ունեցած իրական տեղն ու դերակատարությունը:

Անհրաժեշտ է հստակ սահմանել, որ.

ա. Արցախը (Լեռնային Ղարաբաղը) հակամարտության հիմնական և ինքնուրույն կողմ է:

բ. Հայաստանը իր և Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) նկատմամբ Ադրբեջանի կողմից կիրառված տևական ագրեսիայի պատճառով ղարաբաղա - ադրբեջանական հակամարտության մեջ ներքաշված կողմ է և հանդիսանում է Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի և անվտանգության

երաշխավորը:

Հետևաբար պետք է հստակեցնել ու ճշտել բանակցային գործընթացում երկու հայկական պետությունների դերի և պատասխանատվության չափը, յուրաքանչյուրի իրավասության տակ գտնվող հարցերի շրջանակը:

Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) հարցի արդարացի լուծումը կհանգեցնի նաև տարածաշրջանում տնտեսական ինտեգրացման խորացմանը, դրանով իսկ չեզոքացնելով Ադրբեջանի կողմից տնտեսական ուժի դիրքից վարվող քաղաքականությանը, և դա նոր խթան կհանդիսանա տարածաշրջանային երկրների համագործակցության համար:

Ընդհանրացնելով նշենք, որ Արցախյան շարժումը ժողովրդական շարժում է, ուստի և օրինաչափ:

Այսօր Հայաստանը Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության դեռևս միջազգայնորեն չճանաչված լինեու պատճառով, տարբեր միջազգային ատյաններում ներկայացնում և պաշտպանում է նրա շահերը

Մինսկի խմբի հովանու ներքո կնքել խաղաղության պայմանագիր:

Արցախի հերոս Վիտալի Բալասանյան

 

Калькулятор расчета пеноблоков смотрите на этом ресурсе
Все о каркасном доме можно найти здесь http://stroidom-shop.ru
Как снять комнату в коммунальной квартире смотрите тут comintour.net Самое современное лечение грыж

Comments:

Copyright © 2021, VIP-персона!. All Rights Reserved.

Design by: DiabloDesign.eu